*** ၇င္ခြင္လမ္း သို႔ လာေ၇ာက္လည္ပတ္ ေလ႔လာၾကသူ မိတ္ေဆြအားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာၿခင္း ကိုယ္၏ က်မ္းမာၿခင္းတို႔ႏွင္႔ ေအးခ်မ္း ၿပည္႔စံုနိုင္ၾကပါေစ ***

Monday, 24 March 2014

စီးရီးတစ္ေခြမွ မေရာင္းရေပမယ့္ ကံေကာင္းသူတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ခိုင္ၿမဲသာႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း










၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္တက္ေနရင္း ေမစတူဒီယို က ဦးစိုးမိုးထံတြင္  အသံဖမ္းျခင္း မ်ားနဲ့ တူရိယာမ်ား ကို ၁၅ ႏွစ္ခန့္ တီးခတ္ သင္ယူၿပီး သီခ်င္းစီးရီးေတြ ထြက္ရိွခဲ့ပါတယ္။ 

“အခ်စ္နဲ႔ ထာ၀ရ”၊ “က႐ုဏာ” စတဲ့သီခ်င္းေတြကို ပရိသတ္ဆီေပးခဲ့ရင္း အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ အိပ္မက္ဆံုရာ ရဲ႕ အသံပိုင္း ဆရာအျဖစ္ တာ၀န္ယူလုပ္ေဆာင္ေပးေနတဲ့ ခိုင္ၿမဲသာကို မဇၩိမက သိလိုတာမ်ား ေမးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။



အႏုပညာတစ္ဖက္နဲ႔ ဘယ္လို ေက်ာင္းေတြ၊ သင္တန္းေတြ ေလ့လာသင္ယူခဲ့လဲ။
ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္ တက္ၿပီးေတာ့ ဘြဲ႕ႏွစ္ဘြဲ႕ယူခဲ့တယ္။ ဆက္ၿပီး Studio လုပ္ငန္းေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္လုပ္လာတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ Audio Engineering အသံဖမ္း ဆရာတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနၿပီ။

 ေနာက္ ေက်ာင္းဆက္တက္တယ္။ ႏိုင္ငံျခားက လာဖြင့္တဲ့ SA School Of Audio Engineering ဆုိတဲ့ ေက်ာင္းမွာ Diploma ဘြဲ႕ယူခဲ့တယ္။

အိပ္မက္ဆံုရာမွာ သင္တန္း မေပးခင္က အျခားဘယ္လုိေနရာေတြမွာ အႏုပညာေတြ လုပ္ခဲ့ေသး လဲ။
အိပ္မက္ဆံုရာမွာ အသံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သင္တန္း မေပးခင္ကတည္းက MRTV-4 မွာ “သင္ယူေလ့လာ ဂီတပညာ” ဆုိတဲ့ Program မွာ ေတာက္ေလွ်ာက္ စီစဥ္တင္ဆက္သူ အျဖစ္ လို႔ ေျပာရတာမ်ဳိးေပါ့။ အဲဒီမွာ ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ for Edu လိုင္း မွာ အဆုိသင္ေပးတဲ့ Program ေလးေတြ ကၽြန္ေတာ္ ႐ုိက္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီကေန ဆက္စပ္မႈ ရွိသြားတာေပါ့ေနာ္။

 အဆုိေတာ္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႔ အတြက္ လိုအပ္မႈေတြက . . .။
အဆုိရွင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႔ အတြက္ ဂီတအေပၚမွာ အႏုပညာစိတ္ေလး ရွိသင့္တယ္။ ဂီတကို လည္း ေသေသခ်ာခ်ာေလး ေလ့လာတဲ့ စိတ္ဓာတ္ေလး ထားပါ။ စိတ္ဓာတ္ဆုိတာက ပရိသတ္အေပၚ ထားတဲ့ေစတနာ ထားသင့္တယ္။ အေရးႀကီးဆံုး ကေတာ့ သီခ်င္းဆုိခ်င္စိတ္ ရွိဖုိ႔ပါပဲ။ အဲဒီစိတ္မရွိေတာ့ ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ဘာမွလုပ္လို ႔မရေတာ့ဘူး။

အိပ္မက္ဆံုရာ က Performance လုပ္ တာမ်ားတယ္ လို႔ ပရိသတ္ေတြက ေျပာၾကတယ္။
သီခ်င္း သင္႐ိုးၫႊန္းတန္း မွာပဲ ေျခေတြ၊ လက္ေတြ လႈပ္တာ၊ ကတာ ပါပါတယ္။ ေက်ာက္႐ုပ္ႀကီးလို ဆုိလို႔ မရဘူး။ လူတစ္ေယာက္က အားယူတဲ့ အခါမွ လက္ေလးေတြ ထြက္လာတယ္။ သီခ်င္း သင္႐ုိးထဲမွာ လက္ေရာ၊ ေျခေရာ လႈပ္ကို လႈပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ဟာ ပါကို ပါတယ္။

အိပ္မက္ဆံုရာ မွာ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ေတြ အေနနဲ႔ ေငြကုန္ေၾကးက် မ်ားတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။
အိပ္မက္ဆံုရာကို လာၿပိဳင္ၾကတဲ့ လူေတြက ေငြေရးေၾကးေရး ကုန္က်တယ္ဆုိတာ မဟုတ္ပါဘူး ။ ေၾကညာထားတဲ့ အတုိင္းပဲ အ၀တ္အစားနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ စပြန္ဆာေပးတဲ့ဆုိင္ေတြက အ၀တ္အစားေတြ သူတုိ႔ကိုေပးပါတယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔က လူပဲ ပင္ပန္းတယ္။ က်န္းမာေရး အရမ္းဂ႐ုစိုက္ရတယ္။ ေန႔ေရာ ညေရာ အိပ္ေရးေတြ ပ်က္ၾကတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးပင္ပန္း ၾကတာပါ။

အိပ္မက္ဆံုရာ က ဆုေရြးခ်ယ္တဲ့ အခါ ဒိုင္ေတြက ဘက္လုိက္တယ္ လို႔ ၾကားေနရတာက . . . ။
အိပ္မက္ဆံုရာ လူစေရြးခ်ယ္ ကတည္းက ႏုိင္ငံျခားသားေတြ ပါတယ္။ သူတုိ႔ေတြက ျမန္မာ လူမ်ဳိးေတြ ကို တစ္ေယာက္မွ မသိၾကပါဘူး။ ေနာက္ဆံုး အမွတ္ေပးတဲ့အခါ မွာေရာ၊ လူေရြးတဲ့ အခါမွာလည္း ဟုိးအစ ကတည္းက အမွတ္ေပးထားတာ ကို ဖြက္ထားတယ္။ ပရိသတ္ကို ျပပါတယ္။ အဲဒီ အမွတ္ေတြကို ပရိသတ္ေတြက လုိက္မမွတ္ႏိုင္ေပမယ့္ ဒိုင္ေတြက အျပည့္မွတ္သား ထား ပါတယ္။

ဘ၀မွာ ကံေကာင္းတယ္လို႔ ယူဆရတဲ့ ကိစၥေတြ ရွိခဲ့ဖူးလား။
ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အိပ္မက္ဆံုရာ မွာ ပါတာေပါ့။ တီဗီြ မွာ တစ္စကၠန္႔ေလး ပါဖုိ႔က သိန္းေပါင္း မ်ားစြာ ကုန္တာေလ။ ေၾကာ္ျငာ အေနနဲ႔ ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေပါ့။ အဲဒီမွာ ကိုယ့္ ရဲ႕ကၽြမ္းက်င္တဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို ေန႔တုိင္း ျပသခြင့္ ရတယ္ဆုိေတာ့ ထူးျခားတဲ့ ကံတစ္ခု ေကာင္းသြားတယ္။ အေခြေတြ တစ္ခုမွ မေရာင္းရတဲ့ အတြက္ ေၾကာင့္ အသံပိုင္းသင္ေပးတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ ခဲ့တယ္လု႔ိ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယူဆမိတယ္။


 Written by  မုိးသူ
From... မဇၩိမ


No comments:

Post a comment