*** ၇င္ခြင္လမ္း သို႔ လာေ၇ာက္လည္ပတ္ ေလ႔လာၾကသူ မိတ္ေဆြအားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာၿခင္း ကိုယ္၏ က်မ္းမာၿခင္းတို႔ႏွင္႔ ေအးခ်မ္း ၿပည္႔စံုနိုင္ၾကပါေစ ***

Monday, 18 August 2014

ဆရာဝန္ ကုိ အကူ အညီေပး ခဲ့တဲ့ ဝိညာဥ္


Photo: ဆရာဝန္ကုိ အကုအညီေပးခဲ့တဲ့ ဝိညာဥ္

အစၥေရးနိုင္ငံထဲက တိုင္းရင္းသား လူမ်ိုးစု ၁၂ ခုထဲမွာ တစ္ခုအပါ အဝင္ျဖစ္တဲ့ စီမီယြန္ လူမ်ိုးစုကေလးငယ္တစ္ဦးဟာ ပုဂၢလိက ေဆးခန္း တစ္ခန္းထဲ ကို အေျပးအလွြား ဝင္ေရာက္လာ ပါတယ္။ သူဟာ
ဆရာဝန္နဲ့ ေတြ့ေတြ့ခ်င္း စကားမေျပာနိုင္ေသးဘဲ အသက္ကို ဝေအာင္ရႉ ေနရပါေသးတယ္။ ျပီးေတာ့မွ အေမာ တေကာနဲ့ ေျပာထြက္လာတာ ပါတယ္။

" ေဒါက္တာ၊ ေဒါက္တာ ... ကြ်န္ေတာ့္ သခင္ျကီးရဲ့လက္မမွာ ပိုးသတ္ေဆး အဆိပ္ထိထားပါတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္တို့လည္း အဲဒီအဆိပ္ကို တတ္နိုင္သေလာက္ စုပ္ထုပ္ထားပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဆိပ္က သူ့လက္ေမာင္းအထိ တက္ေနတယ္လို့ ေျပာပါတယ္၊ အဲဒါ ေဒါက္တာ လိုက္ျကည့္ေပးပါဦး "

သူတို့လူမ်ိုးစုရဲ့သခင္ျကီးလို့ ေျပာလိုက္က တည္းက အျမင့္ဆံုးအျကီးအကဲ တစ္ဦးျဖစ္တယ္ဆို တာ ဆရာဝန္က သေဘာေပါက္သြားပါျပီ။ အဲဒီသခင္ျကီး ဘယ္မွာေနတယ္ဆိုတာကိုလည္း သူ သိထား ပါတယ္။ သူက သူ့ေဆးအိတ္ကို ဆြဲျပီး ေဆးခန္း ထဲကေန ခ်က္ခ်င္း ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဆး
ခန္းေဘးက ျမင္းေဇာင္းမွာထည့္ထားတဲ့ျမင္းကို ဆြဲေခၚျပီး ျမင္းကုန္းတင္၊ ပါးခ်ပ္ခြံ့ရတာကေတာ့ နည္းနည္း အခ်ိန္ေပးရတာေပါ့။ သခင္ျကီးေနတဲ့ေနရာ က ၂ မိုင္ေလာက္ ေဝးတာဆိုေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ သြားေနရင္ ေတာ္ေတာ္ နဲ့ေရာက္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဆရာဝန္က လာပို့တဲ့ေကာင္ေလး ကိုပါ ျမင္းေပၚတင္ျပီး နွစ္ဦးသား ဒုန္းစိုင္းခဲ့တယ္။

သခင္ျကီးအိမ္ကို ေရာက္ေတာ့ ဆရာဝန္ကိုသခင္ျကီးရဲ့တပည့္ေတြက ျကိုဆိုျပီး သခင္ျကီးရဲ့ အိပ္ခန္းဆီ ေခၚသြားပါတယ္။ သခင္ျကီးဟာ သူ့ခုတင္မွာ လွဲေနျပီး အနားမွာေတာ့ သူ့ဇနီးေတြနဲ့သားသမီးေတြက ဝိုင္းေနျကေလရဲ့။ ဆရာဝန္ကို ေတြ့ေတြ့ခ်င္း သခင္ျကီးက လက္မကို ျမွောက္ျပ
ျပီးေျပာတယ္။

" ေဒါက္တာ၊ ခင္ဗ်ား ကြ်န္ေတာ့္ကို ကယ္မွ ျဖစ္မယ္၊ ပိုးသတ္ေဆးအဆိပ္က လက္မကေန ကြ်န္ေတာ့္လက္ေမာင္းအထိ တက္ေနျပီ၊ ဦးေနွာက္ ထဲ ဝင္သြားရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေသေတာ့မွာပဲ" 
သခင္ျကီးရဲ့ စကားသံနဲ့ အတူ ဆယ္ေယာက္နီး ပါးေလာက္ရွိတဲ့ သူ့ဇနီးေတြက တအီအီနဲ့ ျငြေိုကးလာျက ပါတယ္။ မိခင္ေတြ ငိုေတာ့ သားသမီးေတြက လည္း လိုက္ငိုျက တယ္။ သခင္ျကီးရဲ့ အိပ္ခန္းဟာ
အသုဘ အိမ္နဲ့ တူသြားပါေတာ့တယ္။ ဆရာဝန္ကသူ့ေဆးအိတ္ကို ခုတင္ေဘးက စားပြဲခံုေပၚတင္လိုက္ရင္း လက္ျမွောက္ျပလိုက္တယ္။

" မငိုျကပါနဲ့၊ ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္လာတာ အခ်ိန္ မီပါေသးတယ္၊ သခင္ျကီးကို ကြ်န္ေတာ္က အေမရိကန္က လာတဲ့ " သြမ္ဆိုနီယံ ေဆးဝါး"  ေတြနဲ့ ကုမွာ၊ သခင္ျကီး မေသေစရပါဘူး" သခင္ျကီးရဲ့မိန္းမေတြ၊ ကေလးေတြဟာ အဲဒီ ေဆးဝါးအေျကာင္း ျကားေတာင္ျကားဖူးျကတာ
မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဆရာဝန္က အသံျသဇာ ေကာင္းေကာင္း နဲ့ေျပာလိုက္တာမို့ ဆက္မငိုျကေတာ့ ပါဘူး။ ဆရာ ဝန္က သူ့ေဆး အိတ္ထဲကေန ေဆး ဝါးေတြ ထုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သခင္ျကီး ရဲ့ ဇနီးေတြနဲ့ သားသမီးေတြဟာ အိပ္ခန္းထဲကေန အလွ်ိုအလွ်ို နဲ့ ထြက္သြားျကတယ္။

ဆရာဝန္က သခင္ျကီးရ ဲ့လက္မဒဏ္ရာကို ေဆးစည္းေပးျပီး ေသာက္ေဆးေတြ တိုက္ေကြ်းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မီးဖိုေဆာင္ ဘက္ကေန ဟင္းရနံ့ေတြ လွိုင္ထြက္လာတယ္။ သူ့ကို ညစာေကြ်းဖို့ျပင္ဆင္ ေနျကျပီလို့ ဆရာဝန္က ေသခ်ာေပါက္ေတြး မိတယ္။ သူ ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ ေဆးကု သမႈျပီး ဆံုးလို့ သခင္ျကီးရဲ့ အခန္းထဲက ျပန္ထြက္ လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ သခင္ျကီးရဲ့ ဇနီးေတြက ညစာစားျပီးမွျပန္ပါလို့ လာေျပာျကတယ္။ ေဆးခန္းမွာ လူနာေတြလာျကဦးမွာ မို့ မစားနိုင္ေတာ့ေျကာင္း ေတာင္းပန္ျပီး ဆရာဝန္
လည္း ျပန္လာခဲ့တယ္။

အစၥေရးနိုင္ငံ ထဲက တိုင္းရင္းသား လူမ်ိုးစု ၁၂ ခု ထဲမွာ တစ္ခု အပါ အဝင္ျဖစ္တဲ့ စီမီယြန္ လူမ်ိုးစု ကေလးငယ္ တစ္ဦးဟာ ပုဂၢလိက ေဆးခန္း တစ္ခန္းထဲ ကို အေျပးအလွြား ဝင္ေရာက္လာ ပါတယ္။ သူဟာ ဆရာဝန္ နဲ့ ေတြ့ေတြ့ခ်င္း စကား မေျပာနိုင္ေသးဘဲ အသက္ကို ဝေအာင္ရႉ ေနရ ပါေသး တယ္။ ျပီးေတာ့ မွ အေမာ တေကာနဲ့ ေျပာထြက္ လာတာ ပါတယ္။

" ေဒါက္တာ၊ ေဒါက္တာ ... ကြ်န္ေတာ့္ သခင္ျကီးရဲ့ လက္မမွာ ပိုးသတ္ေဆး အဆိပ္ ထိထားပါတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္တို့ လည္း အဲဒီ အဆိပ္ကို တတ္နိုင္ သေလာက္ စုပ္ထုပ္ ထားပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဆိပ္က သူ့လက္ေမာင္း အထိ တက္ေနတယ္ လို့ ေျပာပါတယ္၊ အဲဒါ ေဒါက္တာ လိုက္ျကည့္ေပးပါဦး "


သူတို့ လူမ်ိုးစုရဲ့ သခင္ျကီး လို့႔ ေျပာလိုက္ကတည္း က အျမင့္ဆံုး အျကီးအကဲ တစ္ဦးျဖစ္တယ္ ဆို တာ ဆရာဝန္ က သေဘာေပါက္ သြားပါျပီ ။ အဲဒီ သခင္ျကီး ဘယ္မွာေနတယ္ ဆိုတာ ကိုလည္း သူ သိထား ပါတယ္။ 
 
သူက သူ့ေဆးအိတ္ ကို ဆြဲျပီး ေဆးခန္း ထဲ ကေန ခ်က္ခ်င္း ထြက္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဆး
ခန္းေဘး က ျမင္းေဇာင္းမွာ ထည့္ထားတဲ့ျမင္း ကို ဆြဲေခၚျပီး ျမင္းကုန္းတင္၊ ပါးခ်ပ္ခြံ့ရတာ ကေတာ့ နည္းနည္း အခ်ိန္ေပးရတာေပါ့။ သခင္ျကီးေနတဲ့ေနရာ က ၂ မိုင္ေလာက္ ေဝးတာ ဆိုေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ သြားေနရင္ ေတာ္ေတာ္ နဲ့ေရာက္ မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဆရာဝန္က လာေၿပာ တဲ့ေကာင္ေလး ကိုပါ ျမင္းေပၚ တင္ျပီး နွစ္ဦးသား ဒုန္းစိုင္း ခဲ့တယ္။

သခင္ျကီးအိမ္ ကို ေရာက္ေတာ့ ဆရာဝန္ကို သခင္ျကီးရဲ့ တပည့္ေတြက ျကိုဆိုျပီး သခင္ျကီးရဲ့ အိပ္ခန္း ဆီ ေခၚသြားပါတယ္။ သခင္ျကီး ဟာ သူ့႔ခုတင္ မွာ လွဲေနျပီး အနား မွာေတာ့ သူ့ဇနီးေတြနဲ့ သားသမီးေတြ က ဝိုင္းေနျကေလရဲ့။ ဆရာဝန္ကို ေတြ့ေတြ့ခ်င္း သခင္ျကီးက လက္မ ကိုေၿမွာက္ျပ ျပီးေျပာ တယ္။

" ေဒါက္တာ၊ ခင္ဗ်ား ကြ်န္ေတာ့္ကို ကယ္မွ ျဖစ္မယ္၊ ပိုးသတ္ေဆး အဆိပ္က လက္မ ကေန ကြ်န္ေတာ့္ လက္ေမာင္း အထိ တက္ေနျပီ၊ ဦးေနွာက္ ထဲ ဝင္သြား ရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေသေတာ့ မွာပဲ"
သခင္ျကီး ရဲ့ စကားသံ နဲ့ အတူ ဆယ္ေယာက္နီး ပါးေလာက္ ရွိတဲ့ သူ့႔ဇနီးေတြက တအီအီနဲ့ ငိုေၾကြးလာျက ပါတယ္။
 
 မိခင္ေတြ ငိုေတာ့ သားသမီးေတြ က လည္း လိုက္ငိုျက တယ္။ သခင္ျကီး ရဲ့ အိပ္ခန္းဟာ
အသုဘ အိမ္ နဲ့ တူ သြားပါေတာ့တယ္။ ဆရာဝန္ ကသူ့ေဆးအိတ္ ကို ခုတင္ေဘးက စားပြဲခံုေပၚ တင္လိုက္ ရင္း လက္ေၿမာက္ျပလိုက္တယ္။

" မငိုျကပါနဲ့၊ ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္လာတာ အခ်ိန္ မီပါေသးတယ္၊ သခင္ျကီး ကို ကြ်န္ေတာ္က အေမရိကန္က လာတဲ့ " သြမ္ဆိုနီယံ ေဆးဝါး" ေတြနဲ့ ကုမွာ၊ သခင္ျကီး မေသေစရပါဘူး" သခင္ျကီးရဲ့ မိန္းမေတြ၊ ကေလးေတြ ဟာ အဲဒီ ေဆးဝါးအေျကာင္း ျကားေတာင္ျကား ဖူးျကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ 
 
ဒါေပ မယ့္ ဆရာဝန္ က အသံျသဇာ ေကာင္းေကာင္း နဲ့ေျပာလိုက္ တာမို့ ဆက္ မငိုျကေတာ့ ပါဘူး။ ဆရာ ဝန္က သူ့ေဆး အိတ္ထဲ ကေန ေဆး ဝါးေတြ ထုတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သခင္ျကီး ရဲ့ ဇနီးေတြနဲ့ သားသမီးေတြ ဟာ အိပ္ခန္းထဲကေန အလွ်ိုအလွ်ို နဲ့ ထြက္သြားျကတယ္။

ဆရာဝန္ က သခင္ျကီး ရ ဲ့လက္မ ဒဏ္ရာကို ေဆးစည္းေပးျပီး ေသာက္ေဆးေတြ တိုက္ေကြ်းေနတဲ့ အခ်ိန္ မွာ မီးဖိုေဆာင္ ဘက္ ကေန ဟင္းရနံ့ေတြ လွိုင္ထြက္ လာတယ္။ သူ့ကို ညစာေကြ်းဖို့ျပင္ဆင္ ေနျကျပီလို့ ဆရာဝန္က ေသခ်ာေပါက္ေတြး မိတယ္။ 
 
သူ ထင္တဲ့ အတိုင္းပဲ ေဆးကု သမႈျပီး ဆံုးလို့ သခင္ျကီး ရဲ့ အခန္းထဲက ျပန္ထြက္ လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ သခင္ျကီး ရဲ့ ဇနီးေတြက ညစာ စားျပီး မွျပန္ပါလို့ လာေျပာျကတယ္။ ေဆးခန္း မွာ လူနာေတြ လာျကဦးမွာ မို့ မစားနိုင္ေတာ့ေျကာင္း ေတာင္းပန္ျပီး ဆရာဝန္ လည္း ျပန္လာခဲ့တယ္။
 
From...Manawmaya Journal
 

No comments:

Post a Comment