*** ၇င္ခြင္လမ္း သို႔ လာေ၇ာက္လည္ပတ္ ေလ႔လာၾကသူ မိတ္ေဆြအားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာၿခင္း ကိုယ္၏ က်မ္းမာၿခင္းတို႔ႏွင္႔ ေအးခ်မ္း ၿပည္႔စံုနိုင္ၾကပါေစ ***

Friday, 15 August 2014

စားဝတ္ေနေရး ရဟတ္ ႏွင့္ သံေခ်း တက္ေနတဲ့ အပန္းေျဖမႈ သံပတ္မ်ား



ေမွာင္ရီပ်ိဳး လာၿပီ ဆိုလွ်င္ စားပြဲဝိုင္း အသီးသီးတြင္ လူျပည့္ေလၿပီ။ တစ္ဝိုင္း လွ်င္ အနည္းဆံုးေလးဦး။ တခ်ိဳ႕ ဝိုင္းမ်ား က ငါးဦး။ အမ်ားစု က အက်ႌ ဗလာက်င္း မ်ားႏွင့္ျဖစ္ၾက သလို လြယ္အိတ္ စလြယ္သိုင္း၊ အားကစားေဘာင္းဘီ ၊ အက်ႌ ဟၿပဲႏွင့္ ဖိုသီဖတ္သီ လူအခ်ိဳ႕လည္း ပါသည္။   ျမင္သည္ႏွင့္ က်ပန္း လုပ္သား မ်ား မွန္း သိသာ ပါသည္။

ဤအခ်ိန္ ဆို ကုန္တင္ ကုန္ခ်ႏွင့္ အျခား သယ္ပိုး ရေသာ အလုပ္ မ်ား ၿပီးဆံုး ခ်ိန္ျဖစ္ရာ သူတို႔ ဤေနရာ သို႔ စုေဝးေရာက္ လာတတ္ၾက စၿမဲပင္။ အဆိုပါေနရာ ကား အရက္ဆိုင္ မ ဟုတ္ပါ။ ကမ္းနားကို မ်က္ႏွာ မူ၍ တိုက္ နံရံတစ္ ခုေဘး ကပ္လ်က္ဖြင့္ ထားေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလး တစ္ခုသာ ျဖစ္သည္။ 

သူတို႔ စုေဝးေရာက္လာ တတ္ သည့္ အေၾကာင္းကေတာ့ ထိုဆိုင္ မွ ယင္း အခ်ိန္တြင္ ဖြင့္ထားေပး တတ္ေသာ တီဗီေၾကာင့္ျဖစ္သည္။


”စေလာင္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဇာတ္ကား အေခြေပါ့။ ျမန္မာကား၊ အဂၤလိပ္ကားေတြ ဖြင့္တာ ပါပဲ။ သူတို႔ အလုပ္ သိမ္းရင္ ဒီမွာ တေမ့တေမာၾကည့္ၿပီး မွ ျပန္တတ္ တယ္။ တစ္ေနကုန္ ပင္ပန္းၾကေတာ့ ဒါနဲ႔ အခ်ိန္ျဖဳန္း ၾကတယ္ ထင္တာ ပါပဲ”ဟု ဆိုင္ ရွင္ျဖစ္သူ ကိုရွမ္းေလး က ေျပာသည္။ 

အားလံုး၏ အၾကည့္က တီဗီေပၚတြင္ သာ။ ဖန္ သားျပင္ေ ပၚတြင္ ေသနတ္ပစ္ သံမ်ားႏွင့္ သတ္ပုတ္ ထိုးႀကိတ္ေန ၾကသည့္ ဇာတ္ဝင္ခန္း ထဲ နစ္ေမ်ာေနၾကသည္။

”တစ္ေနကုန္ ကုန္ထမ္းေန ရတာ။ အပန္းေျဖ တာလား ဘာလား မသိပါဘူး။ ဘာရယ္ မဟုတ္ဘူး။ အလုပ္ သိမ္းၿပီး မျပန္ ခင္ေလး ဒီမွာ လာၾကည့္ေနတာပဲ။ ဒါပဲ ရွိ တယ္။ အိမ္ေ ရာက္တန္း အိပ္ပဲ”ဟု မေျဖ ခ်င္ေျဖ ခ်င္ဟန္ျဖင့္ ေျပာလိုက္ သူက အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္ေန အသက္ ၃၅ ဝန္းက်င္ ရွိ က်ပန္း အလုပ္သမား ကိုစိန္ဝင္း။ မိသားစု ငါးဦးရွိေသာ္ လည္း တစ္ႀကိမ္ တစ္ခါမွ်  မိသားစု လိုက္ေပ်ာ္ပြဲရြင္ပြဲ သြားလာ ခဲ့ဖူးျခင္း မရွိ ဟု လည္း သူက ဆိုသည္။

”ငယ္ငယ္ တုန္းကလား။ သိပ္မွတ္မိတာ မရွိပါဘူး။ သီတင္းကြၽတ္ တို႔ ဘာတုိ႔ေတာ့ စတုဒိသာေကြၽး တာမ်ိဳး ဆို မိသားစု လိုက္သြားၾက တာေတာ့ ရွိတယ္”ဟု ကုိစိန္ ဝင္းကေျပာ သည္။ တီဗီ ကိုေငးေနရင္း မွ သူက အဆံုး သတ္ေျပာလိုက္ သည္က ”ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ ကို တစ္ခါမွ မစဥ္းစား ဖူးဘူး”ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ 

တကယ္ေတာ့ ဤျမင္ကြင္းမ်ိဳး က မဆန္း။ ရန္ ကုန္ သာမက ၿမိဳ႕ အမ်ားအျပား၊ ရပ္ကြက္တိုင္း တြင္ျမင္ေတြ႕ ရမည့္ ပံုရိပ္ တစ္ခုျဖစ္သည္။ တစ္ခါ တစ္ရံ ကိုယ္တုိင္ပင္ သူတို႔ လိုေငးေမာေန မိေသာ အခ်ိန္မ်ိဳးလည္း ႀကံဳရႏိုင္ ပါေသးသည္။ 

ဤသည္ ကို အခ်ည္းႏွီး အခ်ိန္ျဖဳန္း႐ံု သက္သက္ဟု ျမင္ပါမူ အနည္းငယ္ ရက္စက္ရာ က်ေသာ အျမင္ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏုိင္ ပါသည္။ 

 ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ ဟူသည္ ကို အေပ်ာ္အ ပါးလိုက္စားျခင္း ဟု ျမင္ေသာ အေနအထား ရွိႏုိင္ေသာ္လည္း လူ႔သဘာဝ အရ ကိုယ္စိတ္ အပန္းေျဖမႈ က မလြဲမေသြ လိုအပ္သည္ ကိုေ တာ့ ျငင္းႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။ စာဖတ္ျခင္း၊ အားကစား လိုက္စားျခင္း၊ ေတးဂီတ သီဆို တီးမႈတ္ျခင္း မ်ားျပဳလုပ္ျခင္းႏွင့္ အျခားေသာ ပရဟိတ ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ား၊ အလွဴ အ တန္း မ်ားျပဳလုပ္ျခင္း မ်ားျဖင့္လည္း စိတ္ အပန္းေျဖေပ်ာ္ရႊင္မႈ ကို ရၾကသည္ လည္း ရွိပါမည္။

 ႏိုင္ငံ၏ အေျခအေနႏွင့္ လူေနမႈ အဆင့္အတန္း ကြာျခားမႈ အရ အပန္းေျဖမႈ ပံုသ႑ာန္ မ်ား ကြဲျပားႏိုင္ေသာ္ လည္း အမ်ားစုျပည္သူတို႔ အတြက္မူ ကိုယ္စိတ္ အပန္းေျဖမႈ အတြက္ အခြင့္အလမ္းက နည္းပါး ပါသည္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ စားဝတ္ေနေရး ဆိုေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္ တြင္ မိုးလင္း မိုးခ်ဳပ္ တကုတ္ ကုတ္ျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္ သြားၾကျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။သူ႔ အလုပ္က နားရက္ သတ္သတ္မွတ္ မွတ္ မရွိသည့္ အလုပ္ျဖစ္ျပီး ယခုလုိ ရာသီ မိုး အလြန္ရြာသည့္ အခါမွသာ အလုပ္ နားရေလ့ ရွိသည္ဟု အသက္ ၂၅ ႏွစ္ အရြယ္ ရွိ အင္ဂ်င္နီ ယာ တစ္ ဦးျဖစ္သူ မစႏၵီ က ေျပာသည္။

မိုးမရြာ ပါက ညဘက္ မိုးခ်ဳပ္သည္ အထိ ပင္ လုပ္ရေလ႔ ရွိသည္။ လုပ္ငန္းခြင္ အင္ဂ်င္နီယာ အဆင့္သာ ရွိေသးသည့္ အတြက္ သူ႔ဘဝေရွ႕ေရး အတြက္ အနား ယူရန္ ထက္ အ လုပ္လုပ္ ရသည္ကို ပင္ပို ႏွစ္ သက္ေၾကာင္း သူကေျပာသည္။ 

ယင္း သို႔ တိုးတက္ရာ တုိးတက္ေၾကာင္း ကို ႏွစ္သက္ေသာ္ လည္း မိန္းကေလး တစ္ဦးျဖစ္ သည့္အတြက္ လူေရာ စိတ္ေရာ အရမ္းပင္ ပန္းလာသည့္ အခါ အနားယူခ်င္ စိတ္ျဖစ္ ေသာ္လည္း အလုပ္မွာ နားရန္ ခက္ခဲ သည့္ အလုပ္ျဖစ္သည့္ အတြက္ စိတ္ဖိ စီးမႈ မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သူ က ေျပာသည္။

”အဲလုိ အခ်ိန္မ်ိဳး က်ရင္ အရင္က အခ်ိန္ေလးေတြ ကို အရမ္း သတိရတယ္ ။ေက်ာင္းတက္ တုန္းက အခ်ိန္ေတြ ကိုေပါ့။ အရင္ ကလုိ ေက်ာင္းတက္ အိမ္ျပန္၊ အိမ္ အလုပ္ နည္းနည္း ပါးပါးလုပ္၊ ညဘက္ ဇာတ္ကားေလးေတြၾကည့္ၿပီး ေနရတာ စိတ္မွာ ေပါ့ပါးတယ္ေလ။ 

အခုက site ထဲ သြားျပန္လာ ရင္ ည ၉ နာရီ ထုိးေနၿပီ။ ေရခ်ိဳး ထမင္းစား လုပ္စ ရာရွိ တာ လုပ္ၿပီးရင္ အိပ္ခ်ိန္ ပဲ။ မနက္ ျပန္ထသြား။ အားရ ပါးရ မအိပ္ ရဘူး။ သူမ်ား အိပ္ေကာင္း တုန္း ထသြားရတယ္” ဟု သူက ဆုိသည္။ ယင္းသို႔ မအားလပ္သည့္ သူ႔ဘဝ အတြက္ အပန္းေျဖမႈ တစ္ခု ကေတာ့ ေဖ႔စ္ ဘြတ္ခ္ႏွင့္ Viber ခ်က္တင္ က အနားယူမႈ ဟု ေျပာသည္။

”ကိုယ္ မသိတဲ့ သူေတြနဲ႔ အလႅာပ သလႅာပေျပာတာ၊ ေနာက္ၿပီး စကားစျမည္ေျပာတာ၊ က်ဴ တာေလးေတြ လည္း ပါတာေပါ့”ဟု သူက သေဘာက်စြာရယ္ ေမာ၍ဆုိသည္။ ည ဘက္အိပ္ရာ ဝင္ခါနီးတိုင္း အင္တာနက္ သံုးရျခင္း က သူ႔အတြက္ အပန္းေျဖမႈ တစ္ခုပင္ျဖစ္ၿပီး အင္တာနက္ သံုးၿပီး နားၾကပ္ျဖင့္ သီခ်င္း နားေထာင္ ရင္းအိပ္ ေပ်ာ္သြား ပါက သူမ အတြက္ စိတ္ေက်နပ္ေစတယ္ ဟု သူမကဆုိသည္။ 

သို႔ေသာ္လည္း သူမ အလုပ္ေရာ  လူမႈေရး စီးပြားေရး အားလံုး ကိုေခါင္းထဲမွ ထုတ္ကာ ရက္ ရွည္အနား ယူမႈ တစ္ ခုေတာ့ သူ႔အေနႏွင့္ လုိအပ္ေနသည္ဟု ဆုိသည္။

”ဘယ္လုိပဲ အပန္းေျဖတယ္ေျပာေျပာ စိတ္ထဲမွာက မလြတ္လပ္ဘူး။ တင္းက်ပ္ေနတာေတာ့ ရွိတယ္။ ရက္ရွည္ ခရီး တစ္ခုေတာ့ တစ္ႏွစ္ တစ္ခါေလာက္ ထြက္ရ ရင္ေကာင္း မယ္။ စိတ္ကို အသစ္ျပန္ စတင္ ဖုိ႔ေပါ့။ 

လံုးဝ အလုပ္ေတြေရာ အိမ္ ကိုေရာ ေမ့ၿပီးေတာ့ေပါ့။ ႏုိ႔မို႔ ရင္ေတာ့ မလြယ္ဘူး။ ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္နဲ႔ အိုစာ သြားႏုိင္တယ္”ဟု သူက သူ႔မ်က္ႏွာ မွ ပါးမို႔မို ႔ႏွစ္ဖက္ကို ပြတ္သပ္ရင္း ဆိုသည္ ။ေျမာက္ဥကၠ လာ ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း ရွိ မုန္႔ေစ်းတန္း တြင္ မုန္႔ေရာင္းေသာ အသက္ ၄၈ ႏွစ္ အရြယ္ ေဒၚသူဇာ ကေတာ့ အိမ္ျပန္ လာလွ်င္ သားသံုးေယာက္ႏွင့္ ယမကာ လုလင္ အၾကင္ခင္ပြန္း တို႔ေဝယ်ာ ဝစၥႏွင့္ ၎တုိ႔ စားေသာက္ရန္ ခ်က္ျပဳတ္ရေသးသည္။

 ေသတၱာေပၚ မွ အဝတ္ ညစ္ မ်ား ေတာင္လုိ ပံုလာျပန္လွ်င္ လည္း ေလွ်ာ္ဖြပ္ ရေသးျပန္သည္။
ေက်ာင္းမုန္႔ေစ်း တန္းမွာ ဆုိလွ်င္လည္း ကိုယ့္ထက္ အရင္ ေနရာ ယူထား သူမ်ားႏွင့္ ေျပလည္ေအာင္ ဆက္ ဆံရသည္။ 

၎အျပင္ ဆရာ ဆရာမမ်ားႏွင့္ လည္း ေျပ လည္ေအာ င္ေနရသည္ ဟူေသာ သူ၏ အေမာမ်ားကို အရင္ ဆံုး ေျပာဆို လိုက္ရင္း ”ကုိယ္က မုန္႔ေရာင္း ဖုိ႔သြားတာ၊ ေက်ာင္း မွာေက်ာင္းေစာင့္ေတြ ရွိတာပဲ၊ ခုိင္းပါလား ဆရာမေတြက။ ကြၽန္မ တို႔ဆိုင္ က ကိုယ့္ အမႈိက္ကိုယ္ သိမ္းတယ္။

 ဒါေပမဲ့ လည္း ဆရာမေတြ က မဆီ မဆုိင္ အိမ္ကိုေခၚခိုင္း တာတို႔၊ ေက်ာင္း အိမ္သာေဆးခုိင္း၊ အမိႈက္ႀကံဳး ခုိင္းတာေတြ ဆိုရင္ မလုပ္ ခ်င္လည္း ေအာင့္အည္းၿပီး လုပ္ရတယ္”ဟု ညည္းညဴေျပာသည္။ ထိုကဲ့ သို႔ႀကံဳ ရေသာ ရက္မ်ား ဆိုပါက အိမ္တြင္ သည္းခံႏိုင္မႈ နည္းသည္ဟု သူက ဝန္ခံသည္။

”ဒီလုိမ်ိဳး ႀကံဳရတဲ့ေန႔ ဆုိရင္ အိမ္ျပန္ လာရင္လည္း ရႈပ္ပြေနရင္ စိတ္ကသည္း မခံႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ အသံ လူၾကားေတာ့ တာေပါ့။ ေအာ္ဟစ္ေျပာဆုိ မိတာေပါ့။ၿပီး ေတာ့ အဲဒီ လုိေျပာရင္း သူ႔အေဖက အရက္မူးေန ရင္ တစ္ခါ ရန္ျဖစ္ၾကျပန္ေရာ။ ဒါနဲ႔ပဲ လံုးျခာ လည္လုိက္ေနတာေပါ့”ဟု ေဒၚသူဇာ က ေျပာရင္း သူ၏ အပန္းေျဖမႈ ကေတာ့ တီဗီမွ ဇာတ္ လမ္းတြဲ မ်ားၾကည့္ျခင္းဟု ေျပာသည္။ 

”တခ်ိဳ႕ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းေတြ ျပန္ ႐ုိက္တာ ရွိတယ္။ အဲ့ဒါေတြ ကေန သင္ ခန္းစာ ရတာေပါ့။ ဟာသ ကားေတြ ၾကည့္ ရင္လည္း စိတ္ ညစ္ေန တာေမ႔သြားတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ လည္း ဘာျပေနမွန္း မသိေတာ့ ဘူး။ ဒီတိုင္းေငးေန မိတာလည္းရွိတယ္” ဟု သူကေျပာသည္။

ထို႔ထက္ ပို၍မူ သူ မတတ္ႏုိင္ပါ။ အေျဖ ကေတာ့”လုိင္း သစ္ေတြ စကိုင္းနက္ တို႔ ဘာတုိ ႔ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ ႔က ပိုက္ဆံ ေပးရတယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ေနကုန္ ဇာတ္ ကားေတြ လာေနတာ ၾကည့္လုိ႔ေတာ့ေကာင္း တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ လည္း အားမွ မအားတာ။ ၿပီးေတာ့ ႏွေျမာ စရာေကာင္းတယ္။ 

ပိုက္ဆံ မ်ားမ်ား ရွိရင္ေတာ့ တပ္ ခ်င္ တာေပါ့။ အပိုမွ မရွိတာ”ဟုဆိုသည္။ တစ္စိတ္ တစ္ပိုင္း ထုတ္ႏုတ္ျပ ရျခင္း တြင္ ဤကဲ့ သို႔ေသာ အေျခအေနမ်ား ခ်ည္း ဟုေတာ့ မဆိုသာပါ။ သို႔ေသာ္ ဘဝရပ္တည္ မႈ နယ္ပယ္ အေန အထားႏွင့္ တစ္ဦးခ်င္း ၏ စိတ္ဆႏၵ မ်ားေပၚလည္း မူတည္ ပါလိမ့္ မည္။

 ေသခ်ာသည္ ကေတာ့ ရန္ကုန္ ကဲ့သို႔ ၿမိဳ႕ျပ အမ်ားစုတြင္ ၾကည့္ခ်င္ပြဲ မရွိ။ အခမဲ့ ဗလာပြဲ မ်ား မရွိ။ ျပည္ သူ႔ေဖ်ာ္ေျဖေရး အစီ အစဥ္မ်ား မရွိျခင္းပင္။ အခေၾကးေငြျဖင့္ တကူးတက သြားလာ ရေသာ စတိတ္႐ိႈးပြဲမ်ား၊ ဇာတ္ပြဲမ်ား ရွိေသာ္လည္း ခရီးစရိတ္ ႏွင့္ ဝန္ေဆာင္ မႈ စရိတ္ မ်ား၏ႏႈန္းထား အရ ေပယ်ာလကန္ ထား လိုက္ ရသည့္ လူကေတာ့ အမ်ား စုျဖစ္ပါမည္။

စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အထူးကု ဆရာဝန္ႀကီး ေဒါက္တာစိုးမင္း ကေတာ့ အနားယူ အပန္းေျဖျခင္း မရွိဘဲ နိစၥဓူဝ လႈပ္ရွား လုပ္ေဆာင္ေနၾက ရသည့္သူမ်ား အေနျဖင့္ စိတ္ ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ႐ုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ပင္ပန္းႏြမ္း နယ္မႈ မ်ား၊ ဖိစီး မႈမ်ား အနည္းႏွင့္ အမ်ား ပိုျဖစ္ ေပၚလာတတ္ေၾကာင္း၊ ယင္းဒဏ္ မ်ားကို ခံႏိုင္ေသာ စြမ္းရည္ မ်ား မွာလည္း တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး ကြာျခား တတ္ေၾကာင္း ရွင္းျပသည္။

”ညီမက သူမ်ား အိမ္မွာေနရတာ ဆိုေတာ့ စိတ္ထြက္ေပါက္ရယ္ လို႔ မရွိဘူး။ အျပင္ထြက္ ရရင္ေပ်ာ္တယ္။ အေခြၾကည့္ ရ ရင္ေပ်ာ္တယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆို အိမ္ထဲမွာ ပဲ တစ္ေန ကုန္ေနေန ရေတာ့ စိတ္႐ႈပ္တယ္။ တစ္ခါ တေလ အလုပ္လုပ္ခ်င္ စိတ္ေတာင္ မရွိဘူး။ 

အဲဒီလို ဆို လူရွင္းတဲ့ တစ္ေနရာရာ ကိုသြားခ်င္တယ္”ဟု ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕ နယ္ ရွိ အိမ္ တစ္ခုတြင္ အိမ္ အကူ လုပ္ကိုင္ေနေသာ မသဇင္ (အမည္လႊဲ) က မဝ့ံ မရဲဟန္ျဖင့္ ေျပာသည္။ လစာ တစ္လ စရိတ္ ၿငိမ္းေလးေသာင္း ရေသာ ဤအလုပ္ က သူ႔အတြက္ တစ္ခု တည္းေသာ ရပ္တည္မႈဟု ဆိုပါသည္။

”ညီမ တို႔က ပညာ မတတ္ဘူးေလ။ၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံလည္း မရွိဘူး။ ဒီလို ဆိုေတာ့ လုပ္ႏုိင္ တာက ဒါပဲ။ အလုပ္ခ်ိန္ ဆုိတာလည္း သတ္သတ္ မွတ္မွတ္ ဘယ္ရွိမလဲ။ စိတ္ ထြက္ေ ပါက္ေပး ဖို႔လည္း မရွိပါဘူး။ ဒီလို ပဲ ေနသား က်ေတာ့အဆင္ေျပသြား တာပါပဲ”ဟု မသဇင္ က ဆိုပါသည္။ 

သူ႔ကဲ့ သို႔ပင္ အစိုးရျဖစ္ေစ၊ ပုဂၢလိ က အလုပ္ တစ္ခုခု ကိုျဖစ္ေစ အေျချပဳရပ္ တည္ေနၾက ရေသာ ျပည္သူ အမ်ားစု အတြက္ သီးသီး သန္႔သန္႔ ဖန္တီး ရယူႏုိင္သည့္ အပန္းေျဖမႈမ်ား က ရွားပါး ပါသည္။ အမ်ားစု၏ အေျဖ က လည္း ဆင္တူ ယိုးမွားဟု ဆိုရ ေလာက္ေအာင္ တူညီသည္ က အလုပ္ခ်ိန္ ၿပီးသည္ႏွင့္ အနား ယူျခင္း ဆိုသည္မွာ တီဗီၾကည့္ျခင္းႏွင့္ အင္တာနက္ သံုးျခင္းတုိ႔သာ ျဖစ္သည္။

လူသားမ်ား ပင္ျဖစ္ၾကရာ အဆိုပါ အေျခ အေနေၾကာင့္ပင္ မွားယြင္းေသာ စိတ္ထြက္ေပါက္ မ်ား၊ စိတ္ အပန္းေျဖမႈ မ်ား ဆီသို႔လမ္းလြဲ သြားႏိုင္ သကဲ့သို႔ ထိန္းခ်ဳပ္ မ်ဳိသိပ္ ထား ရျခင္း မ်ားေၾကာင့္လည္း စိတ္ ဖိစီး မႈမ်ား စြာျဖစ္ႏုိင္ေျခ လည္း ရွိပါသည္။

”စိတ္တိုင္း မက်တာ၊ စိတ္႐ႈပ္တာ၊ စိတ္တိုတာ၊ အိပ္စက္မႈ ကို ထိခိုက္လာ တာ၊ သည္း ခံႏိုင္စြမ္း နည္းပါး လာတတ္ တာ၊ ကုိယ္ခႏၶာနဲ႔ ပတ္ သက္ တဲ့ ေရာဂါ ေတြ ျဖစ္ လာ တတ္တာ၊ ရွိႏွင့္ၿပီးသား ေရာဂါ (ေတြ) ဆိုးဝါး လာတတ္တာ၊ စတာ မ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာတတ္ပါတယ္။ အျခားျဖစ္လာႏိုင္ တဲ့ အေျခ အေနေတြလည္း ရွိပါတယ္။ 

အခ်ဳိ႕ေသာ သူေတြ မွာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ ရာေရာဂါေတြေပၚ ထြက္ေကာင္း ေပၚထြက္ လာႏိုင္ ပါတယ္။ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာေဝဒနာ တစ္ခုခု ခံစားေနရတဲ့ သူေတြမွာ ပိုၿပီး သတိထား ရပါ တယ္။ အခု လို လူ တစ္ေယာက္ခ်င္း ခံစား ရတာေတြဟာ သူ႔ရဲ႕လုပ္ငန္း စြမ္းေဆာင္ရည္၊ သူ႔ မိသားစု၊ သူ႔ရဲ႕ လူမႈေရး အသိုက္အဝန္း၊ စတာေတြ ကို အနည္း နဲ႔ အမ်ား ဆိုသလို ဆင့္ကဲ ႐ိုက္ခတ္ လာတတ္ပါတယ္”ဟု စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အထူးကု ဆရာ ဝန္ႀကီးေဒါက္တာ စိုးမင္း က သတိေပးေျပာသည္။

ယင္း အတြက္ ပုံစံ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိႏုိင္ေသာ အပန္းေျဖမႈ မ်ိဳးစံု အနက္ အဓိက အားျဖင့္ မိမိႏွစ္သက္ ရာ၊ ကိုယ့္ အတြက္ လက္လွမ္း တမီ လုပ္ႏိုင္သည့္ အေန အထားမ်ဳိး မ်ားႏွင့္ အနားယူ အပန္းေျဖျခင္း က  ပိုသင့္ေလ်ာ္ မည္ဟု ထင္ျမင္ ယူဆေၾကာင္းလည္း ၎က အႀကံေပးသည္။

 လက္ရွိတြင္ မူ လူတိုင္း ကိုယ္စီ နီးစပ္ေနေသာ မိုဘိုင္းလ္ဖုန္း မ်ားျဖင့္ပင္ အင္ တာနက္ သံုးကာေဖ်ာ္ေျဖ မႈမ်ား ၾကည့္ ျခင္း ၊ဝါသနာပါရာ သတင္းႏွင့္ အလွအပ ဆိုင္ရာ မ်ားၾကည့္ျခင္း၊ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ စကား စျမည္ ဟိုဟို ဒီဒီ ေျပာျခင္းမ်ား က ေတာ့ လူအ မ်ား စု၏ လက္စြဲ အပန္းေျဖ မႈ ဟုဆိုရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ 

ဤကဲ့သို႔ လက္လွမ္း မီရာေခတ္ေရစီး ထဲ ေမ်ာရင္း ျဖင့္ ပင္အြန္လိုင္းရင္းႏွီးမႈ မ်ား မွ တစ္ဆင့္ အဆိုးဘက္ သို႔ မေ ရာက္ေအာင္ ထိန္း သိမ္းႏုိင္ရန္ လိုအပ္သည္ ကလည္း မၾကာ ခဏျမင္ေတြ႕ ၾကား သိေနရေသာ သတင္း အခ်ဳိ႕ကိုၾကည့္ ကာ သိနိုင္ ပါသည္။

ၾကည့္ျမင္တိုင္ ၿမိဳ႕နယ္ မွ အသက္ ၃ဝ ဝန္းက်င္ ရွိ ကုမၸဏီ ဝန္ထမ္း တစ္ဦးျဖစ္သူ ကိုသက္ေဇာ္ ကေတာ့ ”ကြၽန္ေတာ္ ရန္ကုန္ေရာက္တာ ၅ ႏွစ္ နီးပါး ရွိၿပီ။ အခုထိ အ ဆင့္ျမင့္ ႐ုပ္ ရွင္႐ံုေတြ မွာ မၾကည့္ ဖူးဘူး။ ဂီတ ဝါသနာ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုထိ စတိတ္႐ႈိးေတြ မၾကည့္ ဖူးေသးဘူး။ 

အဓိ ကေတာ့ အခ်ိန္ မရတာရယ္။ ကိုယ့္ဝင္ေငြ နဲ႔ အဲဒီ လိုျဖဳန္းနိုင္ တ့ဲ အေျခအေန မရွိတာပါပဲ” ဟု ဆိုရင္း ဆက္ေျပာသည္ က ”ဟိုတစ္ေလာက ကိုရီးယားပြဲ လက္မွတ္ ကိုးသိန္း အထိ ကို ေပးၾကည့္ၾက တယ္ ၾကားေတာ့ ဘာလုိ႔လဲ မသိဘူး။ ဝမ္းနည္း သလိုပဲဗ်။ ကြၽန္ေတာ္ ဖတ္ခ်င္တဲ့ စာအုပ္ေတြေတာင္ တစ္လ တစ္အုပ္ မဝယ္ျဖစ္ တာၾကာၿပီ”ဟု သူက မဲ့ၿပံဳးျဖင့္ ဆိုပါသည္။

ပခုကၠဴၿမိဳ႕နယ္ မွ ပဲမ်ိဳး စံုေရာင္းဝယ္ေရးႏွင့္ ပြဲ႐ံု လုပ္ငန္းရွင္ တစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးဇင္မင္းထြန္း ကေတာ့” ကြၽန္ေတာ္ တို႔ စဥ္းစား တဲ့ သီအိုရီ က်တဲ့ အခ်က္ေတြက အေျခခံ လူတန္း စားေတြ ဘဝမွာ လက္ေတြ႕ မက်ဘူး။ စိတ္ကူး ယဥ္ဆန္ တဲ့ အေတြးေတြ က လက္လုပ္ လက္စားဘဝ ႐ုန္းကန္ေနသူေတြ အဖို႔  ႏွစ္လံုး ထိုးတာေလာက္ ရင္ခုန္မွာ မဟုတ္ ဘူး” ဟု သူ႔ အျမင္ကို ေျပာသည္။  

လိုအပ္ခ်က္ ရွိမရွိႏွင့္ အပန္းေျဖမႈ မဲ့ေသာ ဘဝမ်ား ၏ ဖိစီးမႈ အရ ျဖစ္လာႏုိင္ သည္တို႔ အေပၚေမးျမန္းျခင္း ကိုေတာ့ သူက ”သူတို႔ေတြေ ဖ်ာ္ေျဖေရး ပြဲ ကိုၾကည့္ ဖို႔ သူတို႔စိတ္က အစာ အေနနဲ႔ လိုလားေတာင္း ဆိုမႈ ရိွ မရိွ ဆိုတာ အရင္ေလ့လာ ရမယ္။

ကဲဟုတ္ၿပီ ေတာင္းဆိုၿပီ၊ ၾကည့္ခ်င္တယ္၊ ဘယ္လိုၾကည့္ ရမလဲ။ အဲဒီ လို ပြဲၾကည့္လို႔ မနက္ အလုပ္ မဆင္းႏိုင္ ရင္ သူတို႔ ထမင္းစားဖို႔ ကိစၥ ဘယ္လိုရွင္း မလဲ။ စိတ္ အပန္းေျဖ ဆို တာက တကယ္ေတာ့ အတိုင္း အတာ တစ္ခု ထိျပည့္စံု ေသာသူေတြ အတြက္ပဲ ဆိုင္တယ္ လို႔ထင္တယ္။ 

အေျခခံ လူတန္းစားေတြ အတြက္ စိတ္အပန္းေျဖဖို႔ ဆိုတာ တကယ္ေ တာ့ မလြယ္ကူလွ ပါဘူးဗ်ာ” ဟု ဆိုသည္။

႐ုန္းကန္ ရမႈမ်ား၊ မတည္ၿငိမ္ မႈမ်ား၊ မထင္မွတ္စြာေပၚေပါက္ တတ္ေသာ ပဋိပကၡမ်ား ၊ ေဝခြဲရ ခက္ေနေသာ ႏုိင္ငံေရး ကစားကြက္ မ်ားႏွင့္ မေရရာေသာ အနာဂတ္ မနက္ျဖန္ မ်ားၾကား ျပည္သူ တို႔ အတြက္ တကူးတက စိုက္ထုတ္ကုန္က်  ခံရ ျခင္း မဟုတ္ေသာ ရသင့္ ရထိုက္ေသာ အပန္းေျဖ မႈမ်ား လိုအပ္ သည္ေလာ၊ မလိုအပ္ သည္ေလာ ဆိုသည္ ကို ပင္ အထူးတလည္ စဥ္းစားေန ရဆဲ ျဖစ္ေနေသာ အခါ…။

ျမတ္စုၿငိမ္း၊ ေဇေဝယံ
popular journa

From...Search Myanmar

No comments:

Post a Comment