*** ၇င္ခြင္လမ္း သို႔ လာေ၇ာက္လည္ပတ္ ေလ႔လာၾကသူ မိတ္ေဆြအားလံုး စိတ္၏ ခ်မ္းသာၿခင္း ကိုယ္၏ က်မ္းမာၿခင္းတို႔ႏွင္႔ ေအးခ်မ္း ၿပည္႔စံုနိုင္ၾကပါေစ ***

Sunday, 14 September 2014

လူ႕အရင္း အျမစ္ ကို သုံးစြဲျခင္း




မိမိတို႕ မတုိးတက္ျခင္း မွာ (၁) သယံဇာတ ကို မသုံးစြဲ တတ္ျခင္း၊ (၂) လူ႕အရင္း အျမစ္ကို မစီမံ တတ္ျခင္း နဲ႕ (၃) စနစ္ မက်ျခင္းလို႕ ေျပာလို႕ ရတယ္။ ဒီမွာ လူ႕အရင္း အျမစ္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေျပာ လိုတယ္။

လူဆိုတာ အျမင္က်ယ္ သေလာက္ လုပ္လုို႕ ရတယ္။ သုံးတတ္ သေလာက္ အသုံး ဝင္တယ္။ လူ႕အရင္း အျမစ္ ကို အံဝင္ ခြင္က် သုံး တတ္ရင္ အက်ဳိး အင္မတန္ မ်ားတယ္။ လူ႕အရင္း အျမစ္ ကို မသုံးတတ္ရင္ ပဋိပကၡ ျဖစ္ပြား တတ္တယ္။

အသင္း အဖြဲ႔ ထူေထာင္ျခင္း ဆိုတာ ပညာရွင္ မ်ားကို နဖားႀကဳိး တပ္ၿပီး ခိုင္းေစဖို႕ မဟုတ္ဘူး။ အစိုးရ တစ္ရပ္ ထားရွိျခင္း မွာလည္း ပဲ ျပည္သူ႕ စြမ္းအား ကို ထိန္းခ်ဳပ္ၿပီး မိမိ ကိုယ္က်ဳိး အတြက္ အသုံးခ်ဖို႕ မဟုတ္ဘူး။ 


 
ဘယ္ေနရာမွာ မဆို လူေတြ အလုပ္လုပ္ခ်င္ စိတ္ ျဖစ္ေအာင္ လႈံ႔ေဆာ္ ရတယ္။ ေဘာလုံး သမား တစ္ေယာက္ ဟာ ေဘာလုံး ကန္ခ်င္စိတ္ ရွိကို ရွိရမယ္။ လူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ အလုပ္ လုပ္ခ်င္စိတ္ ရွိကို ရွိရမယ္။ 

လုပ္အား ဆိုတာ တန္ဖိုး ရွိတယ္။ ဗ်ဴ႐ုိကရက္ ဝါဒေၾကာင့္ အဲဒီ လုပ္အား မထိခုိက္ေစရဘူး။ အေမရိကန္ တို႕ ႀကီးပြားတယ္ ဆိုတာ အသင္းလုိက္ ညီၫြတ္ ႐ုံနဲ႕ မဟုတ္ဘူး၊ တစ္ဦးခ်င္း ကို ေျမွာက္စား လို႕လည္း ပါတယ္။

အသိ အမွတ္ျပဳျခင္း ဟာ လူ႕ အရင္းအျမစ္ ကို ေဖာ္ထုတ္ ရာမွာ အေထာက္ အကူ ျဖစ္တယ္။ က႑ အလုိက္ ခြဲထား တဲ့ေနရာ မွာ ဆိုင္ရာေအာင္ျမင္မႈ အတြက္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သူ ကို အသိအမွတ္ ျပဳရတယ္။

ေဝဖန္သူကို ႀကဳိးဆို သင့္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အလုပ္ကို ပ်က္ေအာင္ ေဝဖန္ တတ္သူကို မလိုလားဘူး။ အလုပ္ ကို ျဖစ္ေအာင္ ေျပာတတ္ သူဟာ လူ႕အရင္း အျမစ္ ကို သူတပါးထက္ ရွာေဖြ တတ္သူ ျဖစ္တယ္။ ၾကမ္းပိုး တစ္ေကာင္ သတ္ဖို႕ ပုဆိန္ တစ္လက္ ရွာရမယ္ လို႕ ေရႀကီး ခြင္က်ယ္ လုပ္ေနရင္ အဲဒီေနရာမွာ အလုပ္ မျဖစ္ဘူး။

ဒီေတာ့ မိမိတို႕ပတ္ဝန္းက်င္ မွာ အမ်ား ဆႏ ၵဆိုၿပီး ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ကို ၿပဳိင္တူ ဆြဲဖို႕မဟုတ္ဘူး။ ဒီ ပန္းခ်ီကား ကို ဘယ္သူဆြဲ မလဲပဲ ဆုံးျဖတ္ပါ။ ဆြဲသူ ကို ေရြးခ်ယ္ပါ။ ရွိသမွ် အလုပ္ကိုလည္း အသင္း ပိုင္၊ ျပည္သူပိုင္ လုပ္လို႕ မျဖစ္ဘူး။ အသင္း က မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ တသီး ပုဂၢလ က လုပ္ႏိုင္ ခဲ့ရင္ အေရးစုိက္ စရာလား။ ေအာင္ျမင္မႈ ဆိုတာ ဘယ္သူ က လုပ္မွ ျဖစ္မယ္ လို႕ စည္းကမ္း သတ္မွတ္ခ်က္ ထားလို႕ မရဘူး။

အစြမ္းအစ မရွိ သူတို႕က ရွိသမွ် ကို ကိုယ္ပိုင္ လုပ္ခ်င္ၾကတယ္။ သူ တစ္ေယာက္ထဲ လုပ္ႏုိင္တဲ့ အလုပ္ဆို ဘယ္သူ မွ မသိဘဲ ၿပီးသြား တတ္ပါတယ္။ သူ မသိတဲ့ အလုပ္ဆိုရင္ သူတစ္ပါး ကိုလည္း လုပ္ခြင့္မေပး၊ သူတစ္ပါး က ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ရင္ လည္း အသင္း စည္းကမ္း ကို ခ်ဳိးေဖာက္တယ္ လို႕ ေျပာ၊ သူတစ္ပါး ဂုဏ္သိကၡာ ကိုလည္း ထိခုိက္ေအာင္ ေျပာတတ္ေသးတယ္ ဆိုရင္ အဲဒီေနရာမွာ လူ႕အရင္း အျမစ္က ခမ္းေျခာက္ေနမွာပဲ။

ဒီေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာ မဆို လူတိုင္း အလုပ္ လုပ္ခ်င္စိတ္ ရွိေအာင္ ေနပါ။ အလုပ္ ကို ေကာင္းေကာင္း လုပ္လို႕ မရတဲ့ စည္းကမ္းေတြ ဟာ ေကာင္းတဲ့ အရာေတြ  မဟုတ္တာပဲ။ ဖယ္ထုတ္ ပလုိက္ပါ။ 

ညီၫြတ္ေရး ကို ထိခုိက္ေစတဲ့ အရာ မွန္သမွ် မထားတာ ေကာင္းတယ္။ ေနရာ တစ္ေနရာ မွာ ႀကဳိးနီေတြ မ်ားေနရင္ ဘာမွ လုပ္လို႕ ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါဟာ လူ႕ အရင္းအျမစ္ ကို ကန္႕သတ္ ရာေရာက္တယ္။
အေရးပါဆုံး အခ်က္မွာ ေစတနာ့ ဝန္ထမ္း လုပ္ငန္း မ်ားမွာ ၾသဇာ အာဏာကို အလြန္အကြၽံ မသုံး မိၾကဖို႕ ျဖစ္တယ္။ 

မိမိ ရာထူး ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မိမိ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မိမိ အေနအထား အရပဲျဖစ္ျဖစ္ အလြန္အကြၽံ အသုံးျပဳၿပီး လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္ မ်ားကို လုိအပ္တာထက္ မဆင္မျခင္ ဆက္ဆံ မိခဲ့ရင္ အဖြဲ႔ အစည္းၾကားမွာ မလုိလား အပ္တဲ့ အက္ေၾကာင္းေတြ ျဖစ္ေပၚလာမွာ မုခ်ပါပဲ။ 

ဒီလို အကြဲအၿပဲ ရွိတဲ့ေနရာ မွာ ေစတနာ ပန္းေတြ ပြင့္လန္းဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ေစတနာေကာင္းေတြ မရွိတဲ့ေနရာမွာ လုပ္အားေတြ ရွားပါးေနမွာ အေသ အခ်ာပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ေနရာတိုင္းမွာ လူ႕အရင္းအျမစ္ကို ျပည့္ျပည့္ဝဝ အသုံးခ်ခ်င္ရင္

(၁) ႀကဳိးနီ စနစ္ ကို ေလွ်ာ့ခ်ပါ။
(၂) ေစတနာ တရားေတြ ရွင္သန္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ တစ္ခုကို ဖန္တီးပါ။
(၃) ေက်းဇူးတရား ကို သိတတ္ၿပီး အျပန္ အလွန္ အသိ အမွတ္ျပဳ တတ္ေအာင္ မြန္ျမတ္တဲ့ စိတ္ကို ေမြးပါ။



 
 From...U Ravika

No comments:

Post a Comment